|
De logica van deze tijd is dat we in een capsule leven die in het aquarium van ons zonnestelsel drijft en gevuld is met een bewustzijn dat uit een sluimerend bewustzijn en een leefstructuur bestaat. Daardoor is er een harmonie ontstaan die echter wel in stand gehouden moet worden, anders treden er verstoringen op die voor de totale populatie van onze aarde verregaande gevolgen zullen hebben.
Als we naar de evolutie van de aarde kijken dan zien we dat er eigenlijk een ijstijd zou moeten komen, want alleen een ijstijd kan de verschuiving van de drukgebieden die nu aan de gang is tot stilstand brengen. Maar waarom gebeurt dit niet: door de opwarming van de aarde. Deze opwarming is het gevolg van verschillende oorzaken: ten eerste gebeurt dit doordat het calcium van de fossiele schelpdieren in de oceanen zich met het zeewater vermengt waardoor het water opwarmt.
Ten tweede zijn er bepaalde soorten algen die, omdat ze het vermogen bezitten warmte vast te houden, in deze tijd tot ontwikkeling komen.
Ten derde smelt door de warmte het sluimerend bewustzijn waardoor, in het kader van de capsuletheorie, de druk oploopt en er een warmteturbulentie onstaat die de wet van de circulatie verstoort. Het is namelijk zo dat kou warmte aantrekt wat geleidelijk behoort te gaan, maar de opgelopen druk verstoort dit geleidelijk proces als gevolg waarvan er enorme windexplosies ontstaan. En het zjn deze windexplosies die voor de tegenwoordige tempratuurverschillen zorgen. Maar daardoor wordt ook de harmonie van de aarde zelf verstoord zodat het in de toekomst steeds moeilijker zal worden om weersvoorspellingen te doen.
Door de grilligheid die de aarde nu vertoont ontstaan er in de luwte turbulenties die op hun beurt de hoge- en lage drukgebieden veroorzaken.
Hogedrukgebieden zijn te vergelijken met de zuilen die het dak van een tempel - het lage drukgebied - dragen. Zodra er een zuil breekt, dus zodra er een verstoring optreedt, valt het lage drukgebied naar beneden en vormt een hevel met de waterstofmoleculen. Het is een wet die sinds ontelbare eeuwen geldt en die zich ook in toekomstige eeuwen zal voortzetten.
Wanneer de druk op een zuil oploopt komt er ook een hogere druk op de buik van de aarde te staan, daardoor verandert de zwaartekracht met als gevolg dat er een verschuiving van de continenten plaatsvindt. En daar alles met elkaar samenhangt ontstaan er luchtturbulenties die woestijnzand de lucht inzuigen, raken zandplaten op drift, en worden kleine diersoorten zoals insecten over de wereld verplaatst.
Waar kom ik de mens tegen in dit verhaal: alleen bij zandzakken die opgestapeld worden of likkend aan wonden die veroorzaakt zijn door de kaalslag. Als we dan weer van de logica uitgaan dat we in een in het aquarium van ons zonnestelsel drijvende capsule leven, zouden we dan in plaats van onszelf de schuld te geven, niet eens moeten beginnen met deze capsule te bestuderen?
We kunnen ervan uitgaan dat elke obstructie óf een stabiliteit óf
een verstoring geeft. Bijvoorbeeld: een huis als obstructie geeft een stabiliteit als het in een tuin gebouwd is, maar wanneer het op de grote weg staat geeft het een verstoring.
Tijdens de industriële revolutie hebben we geleerd ook naar de infrastructuur te kijken, want als die er niet bij betrokken was liepen we vast in een proces dat gedoemd was ten onder te gaan.
Nu is de infrastructuur van kleine bedrijven makkelijk te zien, maar wereldwijd zien we die niet.
De natuur heeft ervoor gezorgd dat, volgens de wet van hoge en lage druk, planten en zaden naar beneden vielen: op die plaatsen zijn toen velden, bossen en regenwouden ontstaan. In de bossen en velden kwamen verschillende diersoorten wonen, maar vanaf het moment dat de mens in die gebieden zijn intrede deed en een eigen wereld vormde ontstond er een gevecht tussen de natuur en de mensen. In de bossen, velden en regenwouden zijn nu manhattan-grote wooneenheden gekomen die de ecologie verstoren, niet omdat ze er niet mogen zijn, maar omdat ze op de verkeerde plaats gebouwd zijn.
Als een auto ontworpen wordt zetten we het model eerst in een windtunnel om de luchtweerstand te bepalen, maar als we steden bouwen dan kijken we nergens naar: we bouwen gewoon.
Het vervelende ervan is dat onze grote steden langzaam als regenwouden gaan functioneren: want hoe hoger de populatie is hoe meer regen daar zal vallen. En op de plaatsen waar de nieuwe hoge- en lage drukgebieden zich vormen ontstaan grote hittegolven en zware overstromingen.
|
In de Keltische en Romeinse tijd zocht men waterstromen op om daar de nederzettingen te vestigen, maar door de eeuwen heen zijn ze tot grote steden uitgegroeid en werden de waterwegen gedempt. Maar we moeten niet de baas over het water willen zijn: we moeten het water gaan begrijpen.
Nu vormen bergen in de natuur, net als huizen, obstructies, het water strooomt daar naar beneden waardoor meren, waterwegen, binnenzeeën en uiteindelijk oceanen gevormd worden. Maar de bergen - als obstructies - hebben een goede samenwerking met de infrastructuur van het water, terwijl de steden voor diezelfde en natuurlijke infrastructuur wel obstructies vormen en daardoor verstorend werken. Om deze verstoring tegen te gaan zouden er veel meer parken en ander groen moeten komen.
Tussen woonkernen in zouden meer open ruimten moeten zijn met begroeiing, de zgn. postzegelbebouwing, dan zouden ook de turbulenties meer plaatsgebonden, dus vaster zijn, waardoor ook de hoge drukgebieden weer stabieler zouden worden, want ofschoon we niet in staat zijn de tijd terug te draaien, zijn we wel in staat rekening te houden met de natuur.
Als we nu zien dat er door goedkopere productiemethoden complete volksverhuizingen plaatsvinden en dat er nog meer geproduceerd gaat worden, en dat in een buurland alles onder water komt te staan, dan schrik je toch wel en denk je dat een goede buur toch beter is dan een verre - economische - vriend.
Door het spindelen van de aarde - wat ontstaat doordat de maan in deze tijd het verst van de aarde afstaat, plus de middelpuntvliedende kracht van de aarde zelf door een foute bebouwing en daardoor een verschuiving van de continenten - worden verschillende dier- en plantensoorten met uitsterven bedreigd.
Dit kunnen we wel proberen te voorkomen, maar beter is dat we op ruime schaal en wereldwijd regelen dat onze nabestaanden het ook nog goed hebben.
Oplossingen zouden bijvoorbeeld zijn dat de turbulentiegebieden op aarde door middel van satellietfoto’s in kaart gebracht worden, dat steden niet te compact gebouwd worden, wat bereikt kan worden door de woonkernen verder van elkaar af te plannen, dat de infrastructuur voor wat betreft de waterhuishouding veranderd wordt door meer ruimte aan het water te geven, en dat men meer gaat werken met terpbebouwing en/of paalwoningen. Ook zou er meer ruimte om bedrijfsgebouwen heen moeten komen, dit om de vochtecologie van de lucht te herstellen en stabiel te maken. In de op die manier ontstane ruimte kan dan het werkverkeer tussen woonkernen en bedrijven verdeeld worden waardoor warmte en turbulentie gekoppeld aan de uitstoot van schadelijke stoffen in de gaten gehouden en vastgesteld kan worden.
Het vervelende is echter dat in deze tijd de zee bijna geen water uit de rivieren meer op kan nemen, dus niet meer als afvoer dient maar juist water aanvoert, waardoor het steeds moeilijker zal blijken om al het water naar zee af te voeren. Om die reden zal het ook steeds moeilijker worden om land en polders die beneden de zeespiegel liggen droog te houden, en zullen wij langzamerhand als slijkkruipertjes in ondiepe plassen gaan leven.
Ook oorlogen werken mee aan klimaatveranderingen omdat dan de mensen op de vlucht slaan en bij elkaar gedreven worden waardoor er warmteconcentraties ontstaan. In het verleden, voor de grote oorlogen, groeiden de menselijke populaties geleidelijk tot wat een Keltische samenleving genoemd wordt. Deze samenlevingen werden gevormd door mensen van verschillende pluimage en kwamen tot stand door veel duwen en trekken. Maar door de tijd heen ontstond er een lichte vorm van respect al dan niet gevormd door begrip, maar tegenwoordig nu de mensen door overmacht aan elkaar geklit worden is ‘begrip’ een hot item in een rattenkolonie geworden.
Maar als ieder mens uniek is: hoe kun je dan de een het gedrag van de ander laten begrijpen als er soms een half leven nodig is om jezelf te leren begrijpen?
De hedendaagse mens heeft behoefte aan rust en wil met rust gelaten worden door een gemeenschap die hem niet claimt en waarin zijn unikiteit gewaarborgd wordt. Want dat is in deze tijd van klimatologische veranderingen de enige manier om te overleven.
Want op het moment dat iemand weggespoeld dreigt te worden en je steekt je hand naar hem uit dan vraag je toch ook niet wat voor geloof hij heeft, en als je hier illegaal bent dan grijp je die hand beet: en zo hoort het!
|